Opieka nad chorymi ludźmi

Opieka nad chorymi ludźmi

Ludzie wchodzą z sobą nawzajem w różne rodzaje relacji. Zawierają przyjaźnie, związki, zakładają rodziny. Relacje te pomagają zaspokajać potrzeby emocjonalne, intelektualne, a także fizyczne. Wiele osób opiekuje się sobą nawzajem gdy przychodzi czas starości czy choroby. Czasami pomagamy niesprawnej osobie, która należy do naszej rodziny bądź kręgów przyjaciół. Kiedy indziej pomagamy komuś, kogo ledwo znamy. Obowiązki człowieka wobec drugiego człowieka wynikają z licznych kodeksów moralnych, które zdaniem większości filozofów są uniwersalne i naturalne, a więc wynikają z naturalnego porządku przyrody. Teoretycznie więc dobrzy ludzie nie potrzebują kodeksów prawnych do tego, aby wiedzieć jak nie szkodzić innym oraz co jest przestępstwem przeciwko drugiemu człowiekowi. Ale wśród najróżniejszych kodeksów bez wątpienia żaden nie zakłada, że pomoc drugiemu choremu człowiekowi jest obowiązkiem. Jeśli ktoś jest chory, inni ludzie nie muszą mu pomagać – mogą i oczywiście jest to bardzo pozytywny odruch, zawsze wart nagrodzenia. Ale jeśli ktoś jest poważnie chory, może liczyć de facto głównie na swoją rodzinę. Nawet jeśli dla dojścia do zdrowia niezbędne jest przebywanie w szpitalu, o wiele lepiej spędza się tam czas, gdy rodzina odwiedza chorego. Niektóre choroby zaś wymagają o wiele dalej idącej pomocy ze strony rodziny, a mianowicie transfuzji krwi czy chociażby przeszczepu nerki czy szpiku kostnego.