Służba zdrowia w Polsce

Służba zdrowia w Polsce

W Polsce, tak jak w większości cywilizowanych krajów, dostęp do służby zdrowia przysługuje każdemu obywatelowi. Opieka zdrowotna ma charakter powszechny, bez względu na sytuację finansową pacjentów. Środki na utrzymanie szpitali, przychodni oraz personelu pochodzą z budżetu państwa oraz z obowiązkowych ubezpieczeń zdrowotnych. W przypadku prywatnych usług związanych z leczeniem, pacjent pokrywa wszystkie koszty. Część usług może być refundowana przez państwo, ale rzadko w stu procentach. Struktura polskiej służby zdrowia jest dość przejrzysta. Z podstawowych usług medycznych korzystają pacjenci, czyli polscy obywatele opłacający składki. Bezpośrednim dostawcą świadczeń są lekarze wraz z instytucjami, w których pracują. Rejestracją ubezpieczeń zdrowotnych zajmuje się Narodowy Fundusz Zdrowia. Zapewnia on darmowy dostęp do publicznych szpitali oraz przychodni, opłacając wspomniane placówki ze środków publicznych. W uzasadnionych przypadkach NFZ refunduje drogie, specjalistyczne zabiegi. Refundacją, czyli dopłatą ze strony Funduszu, objęte są również niektóre leki. Aby system działał prawidłowo, niezbędny jest stały nadzór nad placówkami. Funkcję kontrolną pełnią inspekcje państwowe, takie jak sanepid. Nad dobrem pacjentów czuwa specjalny rzecznik, a także samorządy wojewódzkie. Najwyższą władzę sprawuje Ministerstwo Zdrowia, odpowiedzialne za politykę prozdrowotną w kraju. Przyjęte ustawy są zapisywane w Dzienniku Ustaw. Do najważniejszych aktów zalicza się ustawa o działalności leczniczej, prawach pacjentów oraz zawodach lekarza i pielęgniarki. Dla farmaceutów istotnym zapisem jest Prawo Farmaceutyczne.